Η νομοθεσία του Vinsanto καθορίζει ως υποχρεωτική παλαίωση του κρασιού σε δρύινα βαρέλια τα 2 χρόνια.

Πίσω από τα 6 χρόνια παλαίωσης του Vinsanto Χατζηδάκη κρύβεται μια μικρή ιστορία... την οποία η μητέρα της Κωνσταντίνας συνήθιζε να διηγείται στα παιδιά της.
Ο παππούς της Κωνσταντίνας Χρυσού Χατζηδάκη, ο Ιάκωβος Ζώρζος ήταν Αμπελουργός. Είχε δική του «Κάναβα» (Οινοποιείο) στο βορινό τμήμα του χωριού Πύργος Καλλίστης και έφτιαχνε δικό του σπιτικό κρασί, όπως συνήθιζαν τότε οι περισσότερες οικογένειες στην Σαντορίνη.

Με τη σύζυγό του Μαργαρίτα είχαν 12 παιδιά. Κάθε φορά που γεννιόταν ένα από τα παιδιά τους έγραφαν το όνομα του παιδιού στο βαρέλι του Vinsanto εκείνης της χρονιάς. Όταν το παιδί ήταν 6 χρονών άνοιγαν το βαρέλι και κατανάλωναν το κρασί.

Το ίδιο έκαναν ο Χαρίδημος και η Κωνσταντίνα. Όταν γεννήθηκε η κόρη τους Στέλα, ήταν και η πρώτη χρονιά παραγωγής του Vinsanto Χατζηδάκη, όταν η μικρή έγινε 6 χρονών δηλαδή το 2003, εμφιάλωσαν και έδωσαν στο Εμπόριο το πρώτο τους Vinsanto!

Κι έτσι συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση, διαπίστωσαν ότι κάποιο μυστικό ήξερε ο παππούς, γιατί μετά τα 6 χρόνια παλαίωσης στα δρύινα βαρέλια, το κρασί αποκτά ιδιαίτερο, ξεχωριστό χαρακτήρα και υπέροχο χρώμα.