ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΤΑ ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ

Νύχτα στα σύνορα του Δούναβη. Οι φωτιές του στρατοπέδου σβήνουν και ο θόρυβος της ημέρας παραχωρεί τη θέση του στη σιωπή. Μόνος στο αντίσκηνό του ο Μάρκος Αυρήλιος σκύβει πάνω από έναν πάπυρο. Όσα έζησε την ημέρα, επιστρέφουν τώρα στη σκέψη του. Οι μάχες, οι στρατιώτες, ο Κόμμοδος, η Φαυστίνα, η πανώλη, η εξουσία και οι ανθρώπινες αδυναμίες. Και μέσα από αυτά, γεννιούνται σαν συνομιλία με τον εαυτό του, οι σκέψεις που αιώνες αργότερα θα γνωρίσουμε ως «Τ? ε?ς ?αυτόν».

Οι Νύχτες του Μάρκου Αυρηλίου επιχειρούν να αναζητήσουν πίσω από αυτές τις σκέψεις τις στιγμές που θα μπορούσαν να τις έχουν γεννήσει, συνδέοντας ιστορικά πρόσωπα και γεγονότα με τη μυθοπλασία.

Δε φιλοδοξούν να υποκαταστήσουν το αυθεντικό έργο, αλλά να αποτελέσουν έναν διαφορετικό δρόμο προς αυτό. Να μας φέρουν πιο κοντά όχι μόνο στον φιλόσοφο και αυτοκράτορα, αλλά κυρίως στον άνθρωπο.