Ο Σταυρός του Νότου και οι Γραμμές των Οριζόντων ξεπέρασαν από νωρίς τα όρια δύο επιτυχημένων δίσκων. Έφεραν την ποίηση του Νίκου Καββαδία στο ευρύτερο κοινό και έδωσαν στους στίχους του μια δεύτερη, μουσική ζωή. Τα λιμάνια, τα καράβια και οι μακρινοί τόποι του Καββαδία έγιναν στα χέρια του Θάνου Μικρούτσικου τραγούδια για τη φυγή και την επιστροφή, τον έρωτα, την περιπέτεια, την επιθυμία και την ανάγκη να ξεπερνά κανείς τα όριά του. Τραγούδια που εξακολουθούν να ακούγονται, να επανερμηνεύονται και να περνούν από γενιά σε γενιά.

Ο ίδιος ο δημιουργός είπε: «Με βάση την εμπειρία 36 ετών από την επαφή μου με τον κόσμο νομίζω ότι βρήκα το κλειδί: ο Μάης το ’68 μας κληροδότησε ένα σπουδαίο πολιτικό μήνυμα βαθιά ανθρώπινο, ενσωματωμένο στην ανθρώπινη περιπέτεια: “Να είμαστε ρεαλιστές -Να κυνηγάμε το αδύνατο”.

Ο Καββαδίας, 35 χρόνια πριν από το Μάη, αυτό υποστηρίζει. Λέει “αν αξίζει ρε πιτσιρίκο που ήρθες σε αυτό τον πλανήτη είναι για να ξεπερνάς τα όριά σου, να τα σπρώχνεις, να κατακτάς το αδύνατο”. Τι άλλο θα μπορούσε να σημαίνει ο στίχος “χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία”;».