Η γέννηση δεν τελειώνει ποτέ. Γεννιέται κανείς κάθε φορά που εγκαταλείπει ένα ασφαλές σκοτάδι. Αφήνει πίσω το οικείο, τη βεβαιότητα, τον φόβο. Ο δρόμος δεν ζητά βεβαιότητες. Ζητά το πρώτο βήμα. Δεν υπόσχεται σωτηρία. Μονάχα τη χαρά να βαδίζεις ολόκληρος. Και τότε, σιγά σιγά, χωρίς θόρυβο, κόβεται ο λώρος. Και αχνοφέγγει η πρώτη ανάσα.