Η συλλογή χωρίζεται σε τρεις ενότητες: Έρωτας, Αναρχία, Παιδί και κινείται ανάμεσα στο προσωπικό και το κοινωνικό βίωμα. Ο έρωτας, η απώλεια, η μνήμη, η μητρότητα, η ενηλικίωση συναντούν την κοινωνική αγωνία, τον πόλεμο, τη βία, την αδικία, τη μοναξιά και τον φόβο μιας εποχής που μοιάζει συχνά να χάνει τον άνθρωπο από το βλέμμα της.

Η Στέλλα Ζερβάκη γράφει για τις σχέσεις που μας καθορίζουν, για όσα αφήνουμε πίσω και για όσα εξακολουθούν να μας ακολουθούν. Παράλληλα στρέφει το βλέμμα της προς τον σύγχρονο κόσμο, στις ειδήσεις, στις πόλεις, στους ανθρώπους που μετακινούνται, φοβούνται, θυμώνουν, αντιστέκονται.

Στην τελευταία ενότητα, το παιδί γίνεται ένας διαφορετικός τρόπος να κοιτάξεις όσα προηγήθηκαν: με τη μνήμη ακόμη παρούσα, αλλά και με την ανάγκη να ξαναβρεθεί κάτι από την έκπληξη, την αλήθεια και την ελευθερία του πρώτου βλέμματος.

Τα παιδιά του έρωτα και της αναρχίας είναι ένα βιβλίο για την αγάπη και την απώλεια, αλλά και για την ανάγκη να παραμένει κανείς ζωντανός, ευαίσθητος και παρών μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει.