Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ

Μια ερωτηματική σκέψη διατρέχει τις σελίδες του βιβλίου. Γιατί πηγαίνουμε; Για πού η ανθρωπότητα βάλαμε πλώρη; Κανείς πια σήμερα δεν αγρυπνάει στις κρίσιμες σκοπιές της Ιστορίας. Η τεχνικοεπιστήμη με το ένα χέρι μας δίνει καλά και με το άλλο μας τα παίρνει. Επιστρέφουμε, σε πλανητικό επίπεδο, σε ένα νεοβαρβαρισμό. Η έρημος μεγαλώνει και αλίμονο σ αυτόν που κρύβει μέσα του την ερήμωση. Η αμηχανία του μέλλοντος διασπά την κοινή συνείδηση. Η κρίση του πολιτικού λόγου είναι βαθιά κρίση επικοινωνίας. Ο λόγος δεν είναι μόνο πληροφοριακός, μόνο επικοινωνιακός σ΄ένα κοσμό θρυμματισμένο, είναι και κάθετος, υπέρβαση δηλαδή του εγωκεντρισμού μας ο οποίος αφήνει την ψυχή μας άδεια, στο φόβο και στην αδιαφορία. Εσωτερική ανεξαρτησία είναι ο Λόγος, επίγνωση των ορίων, λόγος υψωμένος σε αδελφικό αγώνα, βλέποντας προς τον Θεό.