«Το άχι»... μία τόσο μικρή λέξη, μόλις τρία γράμματα.

Στο «αχ» προστίθεται ένα «γιώτα», για να βρει το παράπονο και ο αναστεναγμός ένα γλυκό υποστύλωμα, μία ομαλή κατάληξη.

Μια λέξη που πηγάζει από τα βάθη του εσωτερικού κόσμου και στέκεται για λίγο στο στήθος, ως βάρος, πριν αρθρωθεί και ελευθερωθεί, για να συμπαρασύρει τους στίχους και να χρωματίσει τον ποιητικό λόγο.