Τα ποιήματα της δεύτερης ποιητικής μου συλλογής «Τα όνειρα αναβάλλονται» με την υποσημείωση «προσωρινώς» κατοικούσαν μέσα μου πολλά χρόνια ακατέργαστα, σαν να ήταν το σώμα μου ένα σκοτεινό ορυχείο μνήμης και αναπόλησης. Δεν χρειάστηκε παρά να πάρω το θάρρος να μπω μέσα και να σκάψω. Στην λυτρωτική αυτή αποστολή-διαδρομή, αναζητώντας το φως της κατανόησης, μπήκα σε περιοχές σκοτεινές και επώδυνες και κατά την εξόρυξη βρήκα ξεχασμένες αισθήσεις, βαθιά κρυμμένες αλήθειες, κομμάτια του δικού μου βάθους και πολλά άλλα πολύτιμα «κειμήλια».

Το επεξεργασμένο υλικό παραδίδω στον ποιητή και εκδότη μου Γιώργο Χρονά, με εμπιστοσύνη, απελευθερωμένη πλέον και ελαφρύτερη, θέλοντας να το μοιραστώ μαζί σας και με την υπόσχεση ότι θα επιστρέψω στο ορυχείο μου, όπου ανακάλυψα ότι υπάρχει κι άλλο βάθος- εύχομαι τα ποιήματά μου να αναπνεύσουν έξω από μένα, μέσα σε φωτεινά δωμάτια αναγνωστών, σε ποιητικές βραδιές και αφιερώματα... να διαβαστούν σε ραδιοφωνικές εκπομπές, να αγαπηθούν γενικώς και να γίνουν ανάσα ζωής.