Τα καφενεία δεν είναι μόνο τόποι συνάντησης. Είναι χώροι όπου οι άνθρωποι αφήνουν κάτι από τη ζωή τους, χωρίς να χρειάζεται να το εξηγήσουν. Στην Καμάρα και σε τρία ακόμη, πρόσωπα διαφορετικά μεταξύ τους συναντιούνται για λίγο. Μιλούν ή σωπαίνουν. Θυμούνται. Αντέχουν. Μαθαίνουν να χωρούν ο ένας τον άλλον. Δεν υπάρχει βιασύνη. Δεν υπάρχει θόρυβος. Μόνο μικρές στιγμές που αποκαλύπτουν κάτι μεγαλύτερο: κανείς δεν στέκεται μόνος του. Η Καμάρα και άλλα καφενεία είναι ένα βιβλίο για τη μνήμη, την απώλεια και τη σιωπηλή ανάγκη να ανήκουμε. Για εκείνη τη στιγμή που μια καρέκλα αδειάζει... και κάποιος άλλος κάνει χώρο. Γιατί, στο τέλος, ο καθένας είναι οι άλλοι του.