Σκουριά και ασήμι είναι η ζωή του καθενός
φτιαγμένη από γυναικείο εκμαγείο.
Τα όνειρα
στοιβάξαμε σε τσιμεντένια ορθογώνια
περιμένοντας τις Κυριακές,
που τρώγαμε γλυκό στο συνοικιακό γαλακτοπωλείο.
Κόκκινο βαθύ τριαντάφυλλο η νιότη μας
με ραγισμένα πέταλα στο χώμα της άνοιξης.
Ωδή στο πάθος που κάποτε μας πλημμύριζε.
Σαν χέλια γλιστρούν τώρα οι άνθρωποι στη χαρμολύπη
εξαντλώντας όλα τα ρήματα
κι οι ψυχές μαγνητίζονται
όταν επιστρέφουν
στην πηγή του παρελθόντος
να πιουν νερό να δροσιστούν.