2014: Κατά τη διάρκεια του πάρτι γενεθλίων της Βίβιεν Μπλάντυ, o σύζυγός της Φράνσις απαγγέλλει το ποίημα «Μια κορόνα για τη Βίβιεν» σαγηνεύοντας τους παρευρισκόμενους. Αυτή είναι η πρώτη και τελευταία φορά που το έργο διαβάζεται μεγαλόφωνα και η περίσταση θεωρείται κορυφαίο λογοτεχνικό γεγονός. Εκατό χρόνια μετά, φίλοι της ποίησης, ερευνητές και μελετητές κάνουν εικασίες για το μήνυμα του ποιήματος, ωστόσο κανένα αντίγραφό του δεν έχει ακόμη εντοπιστεί.

2119: Οι πεδινές περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν βυθιστεί εξαιτίας της ανόδου της στάθμης της θάλασσας μετατρέποντας τη χώρα σε ένα αρχιπέλαγος με πολλά διάσπαρτα νησιά. Οι επιζήσαντες κουβαλούν την ανάμνηση της ποικιλίας και του πλούτου του καταποντισμένου αυτού πολιτισμού.

Ο Τομ Μέτκαλφ, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Σάουθ Ντάουνς, με έδρα ένα από τα νησιά του βρετανικού αρχιπελάγους, μελετά τα αρχεία των πρώτων δεκαετιών του εικοστού πρώτου αιώνα, γοητευμένος από τις ελευθερίες και τις δυνατότητες της ανθρώπινης ζωής πριν από την καταστροφή. Η τυχαία ανακάλυψη, ωστόσο, ενός στοιχείου που ελπίζει να τον οδηγήσει στο μεγάλο χαμένο ποίημα φέρνει στο φως περιπεπλεγμένους έρωτες και ένα έγκλημα, ανατρέποντας τις βεβαιότητές του για μια ιστορία που πίστευε ότι γνώριζε σε βάθος.

Το «Τι μπορούμε να γνωρίζουμε» είναι ένα αριστούργημα: μυθοπλαστικός άθλος, ερωτική ιστορία που μιλάει τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τις λέξεις που αφήνουν πίσω τους, λογοτεχνικό θρίλερ που συλλαμβάνει το παρόν μας απαλλαγμένο από την αίσθηση της επικείμενης καταστροφής και φαντάζεται έναν μελλοντικό κόσμο στον οποίο δεν έχουν χαθεί ακόμη τα πάντα.