Στις σελίδες αυτές, ο έρωτας δεν ψιθυρίζει, μιλά.
Με τη γλώσσα του σώματος, της σιωπής, του ονείρου.
Εδώ, τα φιλιά γίνονται προσευχές,
οι νύχτες ανάβουν σαν πυρκαγιές
κι η αφή γίνεται τρόπος να θυμηθείς ποιος είσαι.

Δεν υπάρχουν ρόλοι, ούτε όρια
υπάρχουν μόνο δύο ψυχές που συναντιούνται
και χτίζουν έναν κόσμο απ’ την αρχή,
εκεί όπου το φιλί είναι υπόσχεση
και η μάχη του πόθου, πράξη λύτρωσης.