Το ανά χείρας βιβλίο αποτελεί την πρώτη ποιητική συλλογή του συγγραφέα. Σ’ αυτό ο συντάκτης εξερευνά μια άλλη διάσταση των γλωσσικών, γραμματικών και συντακτικών δομών με εργαλεία το αμφίσημο, την (απο-)σύνθεση και το (αν-)ορθόγραφο. Στόχος η κινητοποίηση του συνειρμού και η διεισδυτική θέαση του υπάρχοντος.

Ως όχημα για τον εν λόγω πειραματισμό έχει επιλεγεί ο αφαιρετικός λόγος της ποίησης. Ο τελευταίος, απελευθερωμένος απ’ τα αυστηρά κανονιστικά πλαίσια, «επεκτείνει την κυριολεκτική σημασία των λέξεων» και, έτσι, επιτυγχάνει μια σχεδόν ενορατική σύλληψη λεπτών πτυχών της πραγματικότητας.