Μία ποιητική συλλογή ωσεί λύχνος ψυχής, βαθιά υπαρξιακή, λυρική και μυσταγωγική.

Είναι κραυγές, προσευχές, ύμνοι και σιωπές - όλα γραμμένα με το μελάνι της καρδιάς και το φως του βυθού.

Εμπνευσμένη από τα ιερά της ελληνικής ψυχής -τον μύθο, τη βυζαντινή παράδοση, τη φύση, την ιστορία και την αγάπη- η συλλογή αυτή συνομιλεί με το Αιγαίο και το Ιόνιο, με τον Ορφέα και την Ευρυδίκη.

Είναι μια διαδρομή μεταξύ μνήμης και παρόντος, γης και ουρανού, οδύνης και λύτρωσης.

Η γυναικεία φωνή που μιλά είναι Ιέρεια, Νύμφη, ’νασσα, Ασημωμένη, Αγγελόκρουστη, Ψυχή. Μια θηλυκή θεϊκή μορφή που δεν περιγράφεται, αλλά αποκαλύπτεται.

Ο λόγος εδώ μετατρέπεται σε λιτανεία, ο στίχος γίνεται λιβάνι, και η ποίηση λειτουργεί ως θεία λειτουργία της ψυχής.

Αυτό το έργο είναι μια πρόσκληση. Ο αναγνώστης να «άρει τας καρδίας».