Όπως σημειώνει στον πρόλογο του βιβλίου ο γιος του Μάνος Μουντάκης:
«Η τύχη βοήθησε και βρήκα στο πατάρι του εξοχικού μας σπιτιού, στο Σταυρωμένο, ένα τετράδιο που ο ίδιος ο Μουντόκωστας, με δικά του γράμματα εξιστορούσε την πορεία της ζωής του, την παιδική, νεανική και εφηβική του ηλικία, άγνωστη για τον περισσότερο κόσμο. Πορεία μιας ζωής που δεν ήταν καθόλου εύκολη και τρυφερή, αλλά γεμάτη βάσανα, φτώχεια, πίκρα και καθημερινό αγώνα επιβίωσης. Ήταν τεράστια η έκπληξή μου γιατί αφενός αγνοούσα την ύπαρξη του τετραδίου, αφετέρου δεν γνώριζα αυτά που εξιστορούσε ο πατέρας μου με τόσες λεπτομέρειες.»

Σε αυτή τη χειρόγραφη αυτοβιογραφία βρίσκουμε την αφήγηση του σχεδόν 59 ετών Κώστα Μουντάκη, ο οποίος όντας καταξιωμένος, επιχειρεί να βάλει σε μία σειρά αναμνήσεις από βιώματα που τον όρισαν ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο, ήδη από την παιδική ηλικία.

Με πλούσια γλώσσα παρουσιάζει συμβάντα που τον δίδαξαν και τον όπλισαν στη ζωή με αρετές. Μεγάλη έμφαση δίνει στο έργο ζωής, την καθιέρωση της διδασκαλίας κρητικής μουσικής και λύρας στα ωδεία της Κρήτης και στην Αθήνα. Διακρίνουμε επίσης την ένταση με την οποία περιγράφει την δική του προσπάθεια ένταξης της μουσικής της Κρήτης σε ένα πλαίσιο «λόγιου» κόσμου και την αποστροφή του για κάθε τι «δήθεν» και «βαρύγδουπο».