Τα Βαλκάνια από την εποχή της καθόδου των Σλάβων, μέχρι τους νεότερους χρόνους, δεν έπαψαν να αποτελούν πεδίο συγκρούσεων των λαών, αλλά και χώρος όπου διαμορφώθηκε μία κοινή πολιτιστική κληρονομιά, στην οποία καταλυτικό ρόλο έπαιξε η επίδραση του Βυζαντίου, η Ρωμιοσύνη και το Ορθόδοξο Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο ανέλαβε ρόλο εθνάρχη μετά το 1453. Η θρησκεία έγινε ο συνεκτικός κρίκος των ορθόδοξων Βαλκανικών λαών. Στην προσπάθεια αναζήτησης στηριγμάτων των πιστών, έναντι των παπικών, των αιρετικών και των αλλοθρήσκων, αποκτούν μεγάλη ζήτηση τα λείψανα των Αγίων. Ένα τέτοιο στήριγμα αποτέλεσε το θαυματουργικό σκήνωμα της Οσίας Παρασκευής της Επιβατηνής, από την Προποντίδα μέχρι την Αχρίδα και από τον Προύθο μέχρι τον Αίμο, την περίοδο του ύστερου μεσαίωνα. Από τότε μέχρι σήμερα, συνεχίζει να αποτελεί πόλο λατρείας των Ορθοδόξων.

Το βιβλίο πραγματεύεται το βίο και την πορεία του σκηνώματος της Οσίας Παρασκευής εξ Ανατολικής Θράκης, Βυζαντινής Αγίας που έζησε το 10ο αιώνα, αναφέρεται στο ιστορικό πλαίσιο της εποχής και τις συνθήκες που οδήγησαν στη μεταφορά του σκηνώματος στα Βαλκάνια, από τον 13ο ως τον 17ο αιώνα. Διερευνά την πνευματική παρουσία της Οσίας στους Ορθόδοξους λαούς των Βαλκανίων, από την υστεροβυζαντινή εποχή μέχρι τις παραμονές της Ελληνικής Επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, μέσα από τα γεγονότα που σημάδεψαν το ιστορικό παρελθόν των κρατών στα οποία παρέμεινε το σκήνωμα της Οσίας. Τα θαύματά της κράτησαν αναμμένη τη φλόγα της πίστης των ορθοδόξων και έτσι την κατέστησαν εξαιρετικά λαοφιλή στα Βαλκανικά κράτη, σε σημείο να θεωρείται εθνική τους αγία. Επάξια κατέκτησε τον τίτλο της «Προστάτιδας Βαλκανίων».