Εδώ προσπαθούμε να προσελκύσουμε ξένο κεφάλαιο στην πατρίδα των προγόνων μας... Κι εμείς, αντί να στηρίξουμε τον ξένο επενδυτή, πάμε να ξεκοιλιάσουμε το βασικό κεφάλαιο! Επιτρέπεται αυτό;

Κανείς λογοτέχνης δεν σκάλισε βαθύτερα την ανθρώπινη ψυχή από τον Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, όμως ο μέγας Ρώσος δεν αρκούνταν μόνο σ’ αυτό και η απόδειξη είναι διηγήματα όπως ο Κροκόδειλος. Τι εκτυλίσσεται εδώ;

Ένας καλλιεργημένος μεσαίος υπάλληλος σπεύδει με την όμορφη σύζυγό του να δει από κοντά τον κροκόδειλο που εκθέτει στο εμπορικό κέντρο της Αγίας Πετρούπολης ένας φιλάργυρος Γερμανός. Μια στιγμή απροσεξίας είναι αρκετή για να τον κάνει μια χαψιά το άγριο ζώο, αλλά η κατάσταση δεν αποδεικνύεται τελικά τόσο δυσάρεστη: ο άτυχος άνδρας όχι μόνο επιβιώνει με άνεση στην κοιλιά του κροκόδειλου αλλά καταλήγει και σε ορισμένα πολύ ωφέλιμα συμπεράσματα για τον εαυτό του και τον κόσμο, απογειώνοντας την γκροτέσκα σάτιρα που στήνει μαεστρικά ο Ντοστογιέφσκι πάνω στη σουρεαλιστική παράδοση του Νικολάι Γκόγκολ.