ΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Η προσπάθεια για μια καλύτερη εκπαίδευση είναι συνεχής. Όλοι έχουν κάποιο ενδιαφέρον για τη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης. Αλλά πολύ περισσότερο, όσοι ενδιαφέρονται για μια καλύτερη εκπαίδευση και αντίστοιχα μια καλύτερη φυσική αγωγή οφείλουν να προχωρούν σε έργα και προτάσεις.

Ποια είναι όμως η πιο σύγχρονη, η πιο κατάλληλη προσέγγιση στο σχεδιασμό και στην οργάνωση του αναλυτικού προγράμματος της Φυσικής Αγωγής; Η απάντηση σε ένα τέτοιο ερώτημα μπορεί να έχει διαφορετικές εκδοχές κάτω από το εκάστοτε πολιτιστικό, κοινωνικό περιβάλλον και κυρίως κάτω από το πρίσμα του εκάστοτε παιδαγωγικού ιδεώδους. Σήμερα λοιπόν είναι ξεκάθαρο ότι η έμφαση στο «τι επιδιώκουμε με τη διδασκαλία μας;» ή «ποια είναι τα μαθησιακά αποτελέσματα που προκύπτουν από τη διδασκαλία;» ή «τι μαθαίνει ο μαθητής τελικά ως αποτέλεσμα της διδασκαλίας;» είναι τα ερωτήματα που επικράτησαν έναντι άλλων ερωτημάτων.

Στο σχολείο, το μάθημα της Φυσικής Αγωγής είναι το μόνο όπου οι μαθητές εξασκούν το σώμα τους. Ωστόσο, οι ρίζες της δια βίου άσκησης για υγεία δεν αποτελούνται μόνο από κινητικές δεξιότητες, ή μόνο από γνώσεις, αλλά κυρίως από θετικά βιώματα φυσικής δραστηριότητας που συνδέονται αποτελεσματικά με γνώσεις σε θέματα άσκησης για υγεία, με κοινωνικές σχέσεις και κινητικές δεξιότητες και φυσικές ικανότητες οι οποίες με τη σειρά τους εξασφαλίζουν αποτελεσματική συμμετοχή σε φυσικές δραστηριότητες. Τα θετικά αυτά βιώματα αποτυπώνονται ως συνήθειες και ευχάριστες αναμνήσεις στην ανθρώπινη μνήμη. Θετικά συναισθήματα που συνδέονται μ’ αυτές τις αναμνήσεις, όπως ευχαρίστηση, ενδιαφέρον, ενθουσιασμός, αίσθηση δύναμης, έμπνευση, κτλ, ενεργοποιούν υποσυνείδητα ευχάριστες εικόνες, γνώσεις, σκέψεις, στόχους που παρακινούν τους ανθρώπους για άσκηση.