Έτσι κι εμείς δε θέλαμε να δούμε./ Αρκούμαστε σε αυτά, για να ‘χουμε,/ πως ζήσαμε να πούμε/ σαν κλειδωμένες και έρημες σκιές.»

Η Ιαχή των Αγγέλων αναδύει τις αθέατες πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης, μέσω μιας στοχαστικής και συγκρουσιακής αλληλουχίας συναισθημάτων. Από το βαθύ έρεβος της απόγνωσης και της μοναξιάς, μέχρι τη φευγαλέα αγάπη και τη δύναμη της εξιλέωσης, οι στίχοι καλούν τον αναγνώστη να κατανοήσει την ασύμβατη ομορφιά της ζωής.

Κάθε ποίημα χαράσσει μια πορεία αμφισβήτησης και αυτογνωσίας, με την κάθε λέξη να υφαίνει μια γέφυρα ανάμεσα στην αναγνώριση και τα συναισθήματα. Στο επίκεντρο του έργου βρίσκεται η ίαση της αδιάκοπης πάλης για την αποδοχή και την κατανόηση της πραγματικότητας. Η Ιαχή των Αγγέλων δε σκιαγραφεί μια εκδοχή του κόσμου αλλά αποτελεί μια πρόκληση για όσους αναζητούν να τον εξερευνήσουν. Αρχίζοντας πρώτα από τους ίδιους.