Κι αν πονάς και δεν το ξέρω;
Κοίτα με... Μίλα μου... Ποιος σε πληγώνει; Τι σε καίει;
Ο δρόμος απ’ τα μάτια στην ψυχή είναι τραχύς. Μια ζωή δρόμος.
Μου ανήκεις; Είμαι κομμάτι της σκέψης σου;
Μ’ αγαπάς σήμερα;
Και χτες; Μ’ αγαπούσες το ίδιο;
Κι εγώ σ’ αγαπάω. Αλλά δε φτάνει.
Ίσως, αν σε μεταγγίσω στο αίμα μου, σε νιώσω περισσότερο.
Κι αν αγγίξω το στήθος σου με ανοιχτές τις παλάμες μου;
Θα γεμίσουν οι χούφτες μου με παλμούς.
Δικούς σου, δικούς μου, δε θα έχει τελικά σημασία.