Τα όσα γνωρίζομεν εν Ελλάδι περί των βακουφίων είναι ελάχιστα. Η ελληνική συγγραφική παραγωγή περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικής εις την ιστορικήν διάστασιν του θεσμού επί της οθωμανικής δουλείας ή εις την καλλιτέραν των περιπτώσεων εις την ερμηνείαν της κείμενης νομοθεσίας ως αυτή διεμορφώθη και αφορά την διοίκησιν των εν Ελλάδι ευρισκόμενων βακουφίων. Πλην όμως τίθεται το εύλογον ερώτημα: Η τοιαύτη νομοθεσία άραγε ανταποκρίνεται εις την υφήν και την ουσίαν αυτού τούτου του θεσμού; ’ραγε, υφίσταται ευθυγράμμισις των όσων διατάσσει ο κείμενος νόμος προς τον εννοιολογικόν ορισμόν του βακουφιού, αποτελούντος μάλιστα ισλαμικώς προβλεπόμενον θεσμόν; Υφίσταται μήπως αντίφασις μεταξύ εκείνων, τα οποία ισχύουν παρ’ ημίν και εκείνων που έδει να ισχύουν, αφ’ ου θα ώφειλεν ο Έλλην νομοθέτης, αποδεχόμενος τον θεσμόν, να διαρρυθμίση τα των βακουφίων καθ’ οίον τρόπον πρεσβεύει η παρ’ ισλάμ αναλλοίωτος και μόνη θεμιτή “ουρανόπεμπτος” νομοθεσία; ...
(Από τον πρόλογο της έκδοσης)