Η έκθεση του άρθρου 306 ΠΚ αποτελεί το σημαντικότερο έγκλημα συγκεκριμένης διακινδύνευσης του Ποινικού Κώδικα, αφού προστατεύει το υπέρτατο έννομο αγαθό της ζωής. Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται μια εκτεταμένη ανάλυση του εγκλήματος, αρχής γενομένης από την πραγματευση της έννοιας του συγκεκριμένου κινδύνου. Επιπλέον εξετάζεται διεξοδικά ο όρος «αβοήθητος» και η σχέση του με τον συγκεκριμένο κίνδυνο, οριοθετούνται αναλυτικά η αντικειμενική και η υποκειμενική υπόσταση όλων των μορφών του εγκλήματος, καθώς και οι λόγοι άρσης του αδίκου και του καταλογισμού και αντιμετωπίζονται ζητήματα σύγκρουσης με άλλα εγκλήματα.

Με το ανά χείρας έργο επιχειρείται να καλυφθεί το βιβλιογραφικό κενό που υπήρχε στο πεδίο των εγκλημάτων κατά της ζωής, σε μια περίοδο, μάλιστα, όπου το άρθρο 306 ΠΚ έχει αρχίσει να εφαρμόζεται ολοένα και συχνότερα στην πράξη. Απευθύνεται σε κάθε ερμηνευτή και εφαρμοστή του Ποινικού Δικαίου, προσφέροντάς του το αναγκαίο δογματικό υπόβαθρο για την πληρέστερη κατανόηση και ορθή επίλυση των προβλημάτων που υποκρύπτονται σε αυτό το μέχρι πρότινος επιστημονικά παραμελημένο έγκλημα.