ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Πότε η αγορά τέχνης απειλεί την πολιτιστική κληρονομιά;

Συνδέεται η παράνομη διακίνηση των πολιτιστικών αγαθών με τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, το οργανωμένο έγκλημα και άλλες παράνομες δραστηριότητες;
Κατά πόσο οι οίκοι δημοπρασιών και οι έμποροι παρέχουν έναν μανδύα φαινομενικής νομιμοποίησης στα παρανόμως διακινηθέντα πολιτιστικά αγαθά;
Τα μουσεία, εκθέτοντας αυτά τα αντικείμενα, μπορούν να ισχυριστούν ότι αποτελούν θεματοφύλακες της πολιτιστικής κληρονομιάς;
Οι σύγχρονες τεχνολογίες διευκολύνουν ή καταπολεμούν το παράνομο εμπόριο;
Είναι σημαντική η επιστροφή των πολιτιστικών αγαθών στο αρχικό τους πολιτιστικό περιβάλλον και ποια νομικά επιχειρήματα διαθέτουν στη φαρέτρα τους τα κράτη προέλευσης ώστε να την επιτύχουν;
Οι διαφορετικές νομικές παραδόσεις των κρατών μελών και η αρχή της ελεύθερης διακίνησης δυσχεραίνουν μια κοινή ευρωπαϊκή προσέγγιση;
Ποιες νομοθετικές αλλαγές θα πρέπει να συντελεστούν και με ποιους τρόπους θα μπορούσε η Ένωση να ενισχύσει τον συντονισμό μεταξύ των κρατών μελών;

Η μονογραφία επιχειρεί μία εις βάθος ανάλυση του θεσμικού πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των διεθνών συνθηκών για την προστασία και την επιστροφή πολιτιστικών αγαθών, καταδεικνύει τις αδυναμίες του και προτείνει νομοθετικές και πρακτικές παρεμβάσεις για τη βελτίωσή του. Απευθύνεται σε νομικούς, αρχαιολόγους, επαγγελματίες πολιτιστικών ιδρυμάτων, υπεύθυνους αρμοδίων αρχών, ερευνητές, καθώς και σε αναγνώστες που ενδιαφέρονται για τη διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς.