Η μονογραφία έχει ως πρωταρχικό αντικείμενο τη διερεύνηση του εννοιολογικού περιεχομένου και των ορίων εφαρμογής της αρχής της διαφάνειας στο πλαίσιο των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης υπό το φως του νέου κανονιστικού πλαισίου. Ειδικότερα, τίθενται τα επιμέρους βασικά ερωτήματα:

-Ποιο είναι το ακριβές περιεχόμενο και οι διαστάσεις της αρχής της διαφάνειας όταν εφαρμόζεται σε τεχνολογίες μηχανικής μάθησης και αλγοριθμικής λήψης αποφάσεων;
-Πώς θεμελιώνεται η αρχή μέσα από τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων και ποια είναι η σχέση της με άλλες αρχές και έννοιες, όπως η επεξηγησιμότητα, η ιχνηλασιμότητα και η λογοδοσία;
-Ποιος είναι ο ρόλος της νομολογίας στην ερμηνεία των σχετικών διατάξεων και στη διαμόρφωση ενός δικαιώματος στην επεξήγηση;
-Πώς διαμορφώνεται η έννοια της διαφάνειας στον Κανονισμό για την Τεχνητή Νοημοσύνη και ποιο είναι το περιεχόμενο των νέων υποχρεώσεων;
-Πώς έχει αντιμετωπισθεί το ζήτημα της διαφάνειας από τις υφιστάμενες μεθοδολογίες και τα μοντέλα εκτίμησης αντικτύπου, ως εργαλεία ελέγχου και λογοδοσίας;

Απευθύνεται σε νομικούς, επαγγελματίες τεχνολογίας, ερευνητές και φορείς χάραξης πολιτικής που επιδιώκουν σαφή κατανόηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το νέο κανονιστικό πλαίσιο. Ο αναγνώστης θα βρει συστηματική ανάλυση της νομικής θεωρίας και νομολογίας, των διεθνών πρακτικών, καθώς και συγκριτική αξιολόγηση των μεθοδολογιών εκτίμησης αντικτύπου. Πρόκειται για ένα χρήσιμο και επίκαιρο έργο για όποιον θέλει να κατανοήσει τη διαφάνεια στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.