ΕΝΑ ΖΩΝΤΑΝΟ ΑΡΧΕΙΟ

Ένας επετειακός τόμος εκδόθηκε με αφορμή την Έκθεση του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης στην Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, που λειτουργεί έως και τις 30 Απριλίου 2025. Η έκδοση, 375 σελίδων, με πλούσιο έγχρωμο υλικό φωτογραφικό και τίτλο «ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης – 50 Χρόνια Θέατρο – Ένα Ζωντανό Αρχείο», συνοδεύει την ομώνυμη έκθεση που από τα επίσημα εγκαίνια μέχρι σήμερα, έχουν επισκεφθεί πολλοί επισκέπτες, αλλά και μετά τη λήξη της θα αποτελέσει βιβλίο αναφοράς, καθώς πρόκειται για πρωτογενή έρευνα. Η διοργάνωση πραγματοποιείται από τον Δήμο Χανίων, τη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων και το ΔΗΠΕΘΕΚ, με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και σε συνδιοργάνωση με την Περιφέρεια Κρήτης. Ο επετειακός τόμος «Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κρήτης, 50 Χρόνια, ένα ζωντανό αρχείο», σε έρευνα και επιστημονική επιμέλεια του Αντώνη Βολανάκη από την Κάπα Εκδοτική, γιορτάζει την πεντηκονταετή ιστορία του Θεάτρου, χαρτογραφώντας την πολυδιάστατη διαδρομή του. Ο πολυτελής τόμος καταγράφει την πλήρη παραστασιογραφία του οργανισμού με 131 παραστάσεις, καταγράφοντας τους συντελεστές αλλά και τους τόπους όπου έπαιξαν οι παραστάσεις, με αρχειακές φωτογραφίες, ζωγραφικές μακέτες σκηνικών κοστουμιών και άλλα τεκμήρια. Ο Μανώλης Σειραγάκης, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης, στην μελέτη του «Από τον Ερωτόκριτο στον Καζαντζάκη και το σήμερα», ξετυλίγει την παρουσία του κρητικού θεάτρου της αναγέννησης εντός και εκτός Κρήτης. Στη συνέχεια ο επιμελητής του τόμου Αντώνης Βολανάκης, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, αναπτύσσει στο πόνημα με τίτλο «Ένα ζωντανό αρχείο», την ιστορία του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης.

Η εκκίνηση δίνεται με αναφορά στο μινωικό πολιτισμό, με το σφραγιστικό δαχτυλίδι του τάφου των Ισοπάτων, που εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Ηρακλείου και που απεικονίζει γυναίκες σε στάση δέησης να τελετουργούν σε ένα λιβάδι με κρίνα, θέτοντας το ερώτημα σχετικά με την προϊστορία των παραστατικών τεχνών στο νησί της Κρήτης. Μια γραφιστική παραλλαγή της λατρευτικής αυτής παράστασης, είναι και το λογότυπο του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης. Η ιστορία του οργανισμού διανθίζεται με φωτογραφίες και εστιάζει σε σημαντικές στιγμές - ορόσημα, όπως: η συλλογική ίδρυση της Εταιρείας Θεάτρου Κρήτης (ΕΘΕΚ) από μία ομάδα ενεργών πολιτών, ως έμπρακτη πολιτιστική συνταγογράφηση στα χρόνια της δικτατορίας, οι καλλιτεχνικές συνεργασίες, οι ηθοποιοί που συμμετείχαν στις παραστάσεις, οι διαφορετικές προσεγγίσεις στην καλλιτεχνική διεύθυνση, οι επιλογές στο ρεπερτόριο, η θέση και ορατότητα της γυναίκας καλλιτέχνιδας, θέτοντας το ερώτημα, πώς τα αρχεία ζωντανεύουν τις μνήμες, μέσα από εμβληματικές παραστάσεις που σφράγισαν τη ζωή της Κρήτης, και όχι μόνο. Παράλληλα, διερευνά το ρόλο του θεάτρου ως χώρου κοινωνικής συνάντησης, αισθητικής έρευνας και πολιτιστικής αποκέντρωσης.