Ο Μικρός Έγιολφ, που ο Ίψεν ολοκλήρωσε το 1894 -αφού εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Χριστιανία, το σημερινό Όσλο-, πραγματεύεται το θέμα της ενοχής, τον σπαραγμό που βιώνει ένα ζευγάρι με τον απροσδόκητο θάνατο του παιδιού τους. Με τον έρωτα, το πάθος και το μίσος να συνυπάρχουν με την ενοχή, ξετυλίγεται η ατέρμονη πάλη του ανθρώπου με τον εαυτό του και το περιβάλλον του.

Η παγκόσμια πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο το 1895 με τη διάσημη ηθοποιό Agnes Sorma στον ρόλο της Ρίτας. Ακολούθησαν σε σύντομο χρονικό διάστημα παραστάσεις σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, ανάμεσά τους το Γκέτεμποργκ, το Μιλάνο και η Βιέννη.

Η δράση του έργου επικεντρώνεται στη διάλυση του γάμου του ζεύγους Αλφρεντ και Ρίτα ’λμερς, οι οποίοι ζουν κάτω από το βάρος των τύψεων για τον πνιγμό του παιδιού τους, του μικρού Έγιολφ. Ανάμεσα στα ρεαλιστικά δράματα του Ίψεν, η διερεύνηση της γυναικείας σεξουαλικότητας κάνει έντονη την εμφάνισή της στον Μικρό Έγιολφ. Η Ρίτα, βυθισμένη στην ερωτική επιθυμία της για τον σύντροφό της, δέχεται ως απειλή καθετί που αποσπά το ενδιαφέρον του για εκείνην. Θύμα των υψηλών απαιτήσεών της δεν κατορθώνει να ισορροπήσει στον ρόλο της ως μητέρα και σύζυγος.

Λίγα χρόνια πριν, ο Ίψεν διευκρίνιζε σε επιστολή του: «Η πρόθεσή μου δεν είναι να ασχοληθώ με την ανάλυση διαφόρων προβλημάτων. Αυτό που θέλω περισσότερο από κάθε άλλο είναι να παρουσιάσω ανθρώπινα όντα, συναισθήματα και τύχες, μέσα στο πλαίσιο ορισμένων κοινωνικών συνθηκών και αρχών, με τον τρόπο που επιβάλλει η εποχή μας».

Ο Μικρός Έγιολφ, που γράφτηκε πριν από εκατόν τριάντα χρόνια, εξακολουθεί να είναι επίκαιρος και στη δική μας εποχή, να ταράζει λιμνάζοντα ύδατα και να ξεχειλίζει από επώδυνες αλήθειες.