Είναι αλήθεια πως κολακεύτηκα πολύ από τη στολή του. Δεν είχε περάσει, βλέπεις, καιρός που ο Εθνικός Στρατός είχε συντρίψει τους άλλους και η φορεσιά του Έλληνος αξιωματικού ήτο κάτι το υψηλό για εμάς τους απλούς πολίτες. Εκτός αυτού, το μυαλό μου δεν πήγε σε κατιτί το απρεπές κι έτσι δέχτηκα την πρότασή του. Τι το κακό είχε, δύο στρατιωτικοί να κάμνουν τη βόλτα τους, συνοδεύοντες εμένα και τη φιλενάδα μου;
Κουβεντιάσαμε γενικά. Για τη μονάδα που υπηρετούσαν, για το καλοκαίρι, για το σχολείο που τελείωνε.