Το ανά χείρας πόνημα αποτελεί απόπειρα εφαρμογής μιας καινοτόμου ιδέας: της προσπάθειας να διερευνηθούν συστηματικά, να καταγραφούν και να αναλυθούν ικανοποιητικά σπέρματα ψυχολογικής-ψυχαναλυτικής αντίληψης στην αριστοφανική κωμωδία. Χωρίς να αγνοούμε τις επιστημονικές τοποθετήσεις που υπερτονίζουν την καλλιτεχνική υφή της κωμωδίας έναντι της ρεαλιστικής, επιλέγουμε να υποστηρίξουμε την ανάγκη διερεύνησης «ρεαλιστικών» στοιχείων που θα εμπλουτίσουν την οπτική μας για την αρχαία κωμωδία.

Με δεδομένο ότι το έργο του Αριστοφάνη φέρει ανάγλυφη τη σφραγίδα των σοφιστικών αναζητήσεων, κάποιες από τις οποίες σχετίζονται με καίρια ζητήματα που εξετάζονται συστηματικά από την ψυχολογία και την ψυχανάλυση, θα αποτολμήσουμε να προβούμε σε μεθοδική μελέτη της παρουσίας και της λειτουργίας των στοιχείων της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας στις χωμωδίες του Αριστοφάνη, θεωρώντας ότι αυτό το εγχείρημα θα συμβάλει στην ανάδειξη μιας προσέγγισης, η οποία δεν έχει αρκούντως αναδειχθεί, παρότι είναι χρήσιμη για την κατανόηση του έργου του κωμικού ποιητή. Είναι εντυπωσιακό ότι οι παράγοντες της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας είναι ανιχνεύσιμοι σε όλες τις κωμωδίες, καθώς και ότι τα στάδια της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας παρουσιάζονται με την ακολουθία, την οποία διαπιστώνει και καταγράφει η σύγχρονη περί ψυχοθεραπείας θεωρία.