Σε αυτή τη μελέτη εξετάζεται η πορεία της σοβιετικής οικονομίας σε σχέση με τον αρχικό στόχο που ήταν ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός, αλλά και σε σχέση με την πραγματικότητα της σοβιετικής κοινωνίας ή με τα όρια που έθετε η εσωτερική και η διεθνής πραγματικότητα. Βασικός στόχος είναι να γίνει αντιληπτή η πορεία της σοβιετικής οικονομίας και κοινωνίας μετά το 1917 και ο βαθμός ωριμότητας της οικοδόμησης των νέων δομών της χώρας. Παράλληλα σκιαγραφείται το είδος της κοινωνίας που διαμορφώθηκε, επιβλήθηκε και αναπτύχθηκε σε αυτό το διάστημα μέχρι και την κατάρρευση του συγκεκριμένου κοινωνικοοικονομικού συστήματος. Έτσι αναδεικνύεται το πλαίσιο της μεθόδου και της οικονομικής δράσης που οδήγησε τη Σοβιετική Ένωση να μετατραπεί από αγροτική σε βιομηχανική χώρα. Καταγράφονται οι αδυναμίες στην οικοδόμηση της οικονομίας και η ανεπιτυχής ένταση του κρατικού καπιταλισμού. Ταυτόχρονα ερευνώνται τα όρια της εκτατικής και της εντατικής ανάπτυξης της οικονομίας και ποια είναι τα χαρακτηριστικά της σοβιετικής οικονομίας και κοινωνίας από τη δεκαετία του 1970 μέχρι την κατάρρευσή της και τη μετάλλαξή της σε καπιταλισμό της νέας αστικής τάξης των ολιγαρχών μέσα από το οικονομικό και το χρηματιστικό χάος, οδηγώντας στην αποσύνθεση του κράτους και της οικονομίας.