Ως καρπός της πολιτισμικής μας κληρονομιάς, η δημοτική ποίηση και κατ΄ επέκταση το δημοτικό τραγούδι, δίνουν πανάξια στη μάνα εξέχουσα και τιμητική θέση. Μετά την Παναγία και Μητέρα όλων, την τοποθετεί ευλαβικά στην υψηλότερη θέση μέσα στην οικογένεια και την κοινωνία και την «πλουμίζει» περίτεχνα με τους στίχους της, σε βαθμό που κανένας άλλος λαός ή πολιτισμός δεν κάνει. Έτσι λοιπόν ως αληθινές και αβίαστες μορφές έκφρασης, η ποίηση και το δημοτικό τραγούδι παντρεύουν το λαϊκό αίσθημα με τη λαχτάρα της ψυχής, προβάλλοντας με τον καλύτερο τρόπο, και σε αυτό το λογοτεχνικό είδος, την αξία της μάνας.