ΜΝΗΜΕΣ, ΒΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ

Το βιβλίο χωρίς να είναι μια τυπική αυτοβιογραφία, είναι περισσότερο μια αφήγηση που περιέχει στοιχεία αυτοβιογραφίας, υφασμένα με προσωπικές μαρτυρίες, οικογενειακές αναφορές και στιγμιότυπα μνήμης, με μια προσέγγιση και της οικογενειακής ιστορίας. Μια αποσπασματική εξιστόρηση μέρους της ζωής του συγγραφέα, γραμμένη με αυτό τον αφηγηματικό τρόπο από τον ίδιο? και βασίζεται απόλυτα στις αναμνήσεις του.

«Δεν ήμασταν παρά μόνο παιδιά της φύσης. Παιδιά του δάσους και της Εξοχής, που τα όνειρά μας καθόριζαν οι υψηλοί ορίζοντες των γύρω βουνών και που τις νύχτες του καλοκαιριού μετράγαμε τις ώρες με τις δρασκελιές των αστεριών πάνω από τις κορυφές του Βελουχιού. Και ήμασταν παιδιά, όταν ανεβαίναμε στις βελανιδιές, στις λεύκες, στις μουριές, στα δέντρα. Ανέβασμα δυνατό και σίγουρο? και τινάζαμε το κεφάλι μας πάνω από τα τελευταία κλαριά των δέντρων για να ξεφύγουμε από τους περιορισμούς και τα σύνορα του «μπορώ» Και μετά τα σύνορα έσπασαν... Και ακολούθησαν τα άλλα, τόσα άλλα!»