Πώς ένα μολυβένιο στρατιωτάκι μπορεί να γίνει φορέας εθνικών ιδεών; Πώς οι παιδικές «παιδιές» μετατράπηκαν σε πεδία άσκησης μιλιταρισμού; Η μελέτη της Κρυσταλλίας Μαρκάκη φωτίζει τη στενή σχέση ανάμεσα στο παιχνίδι και την ιδεολογία στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, όταν η Ελλάδα βίωνε την έξαρση του εθνικισμού και τα αλυτρωτικά της οράματα. Μέσα από λογοτεχνικά κείμενα, σχολικά αναγνώσματα, παιδικά περιοδικά και σπάνιο αρχειακό υλικό, αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο τα παιδιά «εκπαιδεύτηκαν» να βλέπουν τον πόλεμο ως διασκέδαση και την πατρίδα ως υπέρτατο προορισμό. Ένα βιβλίο που συνδυάζει ιστορία, ανθρωπολογία και παιδαγωγική, ανοίγοντας ένα παράθυρο σε μια άγνωστη όψη της νεοελληνικής κοινωνίας: εκεί όπου το παιχνίδι δεν ήταν απλώς αθώα χαρά, αλλά εργαλείο ιδεολογικής διαμόρφωσης.