Σε αυτό το διήγημα ο Εμίλ Ζολά, σκληρός και οξυδερκής, αποκαλύπτει τους δεσμούς μεταξύ αγάπης και θανάτου, ηδονής και πόνου, απατηλής ευτυχίας και σκληρής πραγματικότητας, μέσα από συναρπαστικούς χαρακτήρες. Μια φαινομενικά κοινότοπη πλοκή και χαρακτήρες που δεν είναι αυτό που φαίνονται.

Ο Ιουλιανός, ένας ντροπαλός και εσωστρεφής νεαρός, ζει μια μοναχική ζωή. Το φλάουτο είναι το μόνο του πάθος.

Ερωτεύεται την Τερέζ ντε Μαρσάν, την ευγενή γειτόνισσά του. Αυτός ο έρωτας διαταράσσει τη μονότονη, οικεία ύπαρξή του. Οι σκέψεις αυτές βασανίζουν τον ήρωά μας τα βράδια που παίζει φλάουτο κάτω από τα παράθυρά της. Η νεαρή κοπέλα τον αγνοεί μέχρι που μια νύχτα τον καλεί στο δωμάτιό της. Ο Ιουλιανός μένει άναυδος αντικρίζοντας το αντρικό πτώμα στο κρεβάτι της και αναρωτιέται πόσα μπορεί να κάνει για. . . μια νύχτα αγάπης!