1968-1970. Τόποι αφήγησης: Μάνδρα, Ελευσίνα, Χαϊδάρι, Αιγάλεω, Μεγάλο Πεύκο, κέντρο Πειραιά και Αθήνας. Ο κόσμος των μεγάλων στα μάτια ενός παιδιού, και αργότερα έφηβου, του Μάκη, στυφός από την πίκρα της ζωής, στα χρόνια τού στυγνού καθεστώτος των συνταγματαρχών, περνάει από μπροστά μας σαν ταινία της επταετίας 1967-1974. Οι ίντριγκες και οι συγκρούσεις ανθρώπων, το φευγαλέο κυνήγι της χαράς, ο πόνος της αγάπης, η αναζήτηση της αληθινής φιλίας, οι σιωπηρές αγωνίες και οι αναπάντεχες λαχτάρες, νομίζεις πως αναζητούν καταφύγιο στην παγερή ερημιά τού Θριάσιου Πεδίου, με τους λασπωμένους χωματόδρομους, τα καπνισμένα εργοστάσια και τις θλιβερές χωματερές, στο αναλλοίωτο, μέχρι σήμερα, απόκοσμο και αφιλόξενο τοπίο, με τους σποραδικούς συνοικισμούς, όπου ο νεαρός ήρωας, βασισμένος στην πλαστή μνήμη, πασχίζει να καταγράψει την προσωπική του ιστορία.