Δεν θα βάλω τελεία?
θ’ αφήσω τις προτάσεις να χορεύουν ελεύθερα, να αιωρούνται
σαν προσευχές που ταξιδεύουν ως τον ουρανό
ή δρόμους που λιώνουν στην άκρη του ορίζοντα.
Τις σκέψεις μου που κάποτε έγραψα
με γράμματα αμφίβολα και χαρτιά όλο αναβολές
θα ξεδιπλώσω άφοβα αυτή τη φορά
αφού η ιστορία αυτή τώρα αρχίζει
θα έχει παύσεις, ίσως μικρά διαλείμματα
αλλά θα γράφεται συνέχεια.
Κι εγώ
με πυξίδα τις λέξεις μου και μελάνι την πίστη μου
θα ντύνω τις γυμνές σελίδες με αυτά που δίσταζα
αλλά τώρα πια τολμώ!