Από τις γειτονιές της ελληνικής επαρχίας μέχρι τα σοκάκια της Γρανάδας και τους ρυθμούς της βιαστικής καθημερινότητας, οι ήρωες αυτού του βιβλίου δεν κρατούν σπαθιά, αλλά φλιτζάνια και μιλούν για όνειρα, απώλειες, ελπίδα και μοίρασμα. Ένας ζητιάνος με ένα άδειο χάρτινο κυπελλάκι, μια μάνα που μαθαίνει να λέει «παρακαλώ» στα ισπανικά, η ιδιοκτήτρια μιας καφετέριας που γράφει και ξαναγράφει ιστορίες -όλοι κουβαλούν μια αλήθεια που μπορεί να είναι και δική σου. Η συγγραφέας με πρωτότυπο και ψυχοεκπαιδευτικό τρόπο, χρησιμοποιεί τον καφέ ως σύμβολο για να δείξει στον αναγνώστη πώς «χτίζονται» οι καλές μέρες. Γιατί πίσω από κάθε φλιτζάνι - και πίσω από κάθε μέρα - κρύβεται μια ευκαιρία: να σκεφτείς, να κάνεις μια παύση και να έρθεις πιο κοντά στον άλλον και στον εαυτό σου.

Ένα μυθιστόρημα-μωσαϊκό για τη δύναμη της ανθρώπινης σύνδεσης και το θαύμα των απλών πραγμάτων, όπου ο καφές γίνεται υπενθύμιση του πόσο απλή μπορεί να είναι η ζωή και πόσο όμορφο είναι να τη μοιράζεσαι. Διάβασέ το, πριν κρυώσει ο καφές...