Η περίοδος της Εθνικής Αντίστασης υπήρξε για τον Δημήτρη Τσατήρη η σημαντικότερη σε όλη του τη ζωή. Τα ιστορούμενα γεγονότα και η προσπάθεια να τα επαναπροσεγγίσει, περίπου 30 χρόνια μετά -από τις αρχές της δεκαετίας του ’80-, είτε από μνήμης είτε μέσω συνεντεύξεων από τους συναγωνιστές του, αλλά και με όσα πραγματολογικά στοιχεία είχε στη διάθεσή του -όπως ψηφοδέλτια από τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1944 στην Ανδρο- καταδεικνύουν την ένταση και την εσωτερική βιωματική διάσταση που αυτά είχαν στη γενικότερη πολιτική και κοινωνική του συγκρότηση. Στο ανά χείρας βιβλίο επιχειρείται η συγγραφή της ιστορίας της Εθνικής Αντίστασης στην Ανδρο, ήτοι ιστοριογραφικά παρακολουθούμε τη μετακίνηση από την ανάλυση του κεντρικού αφηγήματος για την Αντίσταση και των πρωταγωνιστών του στη μελέτη ατομικών ή συλλογικών υποκειμένων, που δεν θεωρούνται καθοριστικοί παράγοντες ή σημαντικοί παίκτες. Η όλη προσπάθεια μελέτης σε τοπικό επίπεδο συνιστά μετατόπιση του βλέμματος από την κεντρική πολιτική σκηνή στις περιφερειακές ελίτ, και από την πολιτική ιστορία στην κοινωνική ιστορία. Αλλωστε η ιστορία και η σχέση ανάμεσα στα προσωπικά βιώματα των ιστορικών υποκειμένων και στα γεγονότα στα οποία αυτά λαμβάνουν μέρος αποτελούν ίσως τη γοητευτικότερη πλευρά των θεωρητικών μας αναζητήσεων.