Στις σελίδες αυτού του βιβλίου ξεδιπλώνεται μια πορεία καταγεγραμμένη με συναισθήματα και λέξεις που με συντρόφευσαν από τα πρώτα μου παιδικά χρόνια έως την αφελή υπερβολή της εφηβείας και την ωριμότητα της ενηλικίωσης.

Κάθε σελίδα φέρνει στην επιφάνεια διαφορετικά κομμάτια του εαυτού μου, από τις σκέψεις που γέμιζαν τα σχολικά τετράδια στα έντεκά μου χρόνια, μέχρι στίχους γραμμένους βιαστικά σε χαρτάκια στο δρόμο για το φροντιστήριο, και ποιήματα εμπνευσμένα από εφηβικά διλήμματα και απαντήσεις που άργησαν να έρθουν.

Γεμάτο γλυκές υπερβολές, ξαναδιαβάζοντας τα παιδικά κι εφηβικά μου αυτά πάθη, αναρωτιέμαι αν τελικά η εκλογίκευση των συναισθημάτων ενός ενήλικα δεν είναι παρά μια μορφή πεζής αναισθησίας, μια σκληρότητα που πνίγει την ένταση του θυμικού μας στην ώριμη καθημερινότητα.