- Κι όμως εμένα με λένε Κίμωνα! Και ακριβώς έτσι με γράφουν ακούς: Κί-μω-να!
Τριάντα αιώνες... μού είπε μόνο.
Και το ίδιο κιόλας βράδυ επίτηδες, για να με προ-καλέσει ακόμα περισσότερο, πήρε μέσ΄ απ΄ τη μεγάλη βιτρίνα με τ΄ αρχαία κεραμικά, κι έψησε χταποδάκι στα κάρβουνα πάνω σε μια πήλινη ελληνιστική φουφού... Αν είναι ποτέ δυνατόν: Έψησε χταποδάκι, πάνω σ΄ έναν αρχαίο, σπάνιο πύραυνο, του 3ου αιώνα!
Του 3ου αιώνα προ Χριστού...
Τρελάθηκα: Στον 21ο αιώνα μετά Χριστόν να ψήνει χταποδάκι στα κάρβουνα πάνω σε μια ελληνιστική φουφού του 3ου αιώνα προ Χριστού... Απίστευτο...
"Sacrilege!" ούρλιαζα, "Sacrilege!", "Ιεροσυλία!"
Έχασα το φως μου. Ζαλίστηκα, μού κόπηκε η ανάσα κι έπεσα χάμω ξερή.
Κι ο άλλος μπροστά μου, γελούσε σαν μωρό παιδί...