ανάμεσα στα πράγματα που νομίζεις ότι έχουν φύγει
είναι το άρωμα των υάκινθων που φυτρώνουν κοντά στο νερό
είναι ρευστοί φαίνονται να φτιάχτηκαν από υγρό μυρωδάτο
τους βλέπεις μια φορά μετά από τόσα χρόνια στη γη
μπροστά στα πόδια κάποιου και τα μάτια δεν επιστρέφουν πια στη θέση τους
περπατάς και ελίσσονται περπατάς και ελίσσονται μέχρι να πάρουν τα λουλούδια
τα λουλούδια κρέμονται στα μάτια και αιωρούνται πάνω στη μύτη
αυτό που θυμάσαι δεν είναι καν το άρωμα αλλά
η επιθυμία της επιθυμίας να το αναλύσεις
οι μίσχοι είναι μακριοί τρυφεροί και στην κορυφή
κρέμονται κίτρινες κορώνες που περιβάλλονται από λευκά πέταλα
αν με ρωτήσεις και ρωτιέμαι ασταμάτητα
αναρωτιέμαι για το άρωμα εκείνο δεν συνοψίζεται
ενώ τα πράγματα τα πράγματα είναι πάνω από τις λέξεις
τα ονομάζεις άνθοι και μια φευγαλέα μορφή μένει στα μάτια
το λουλούδι είναι αυτό που μένει από τη μύτη ως το μέτωπο
το άρωμα αυτών των μοναχικών λουλουδιών δεν απλώνεται
αλλά βυθίζεται στον εαυτό όλο και πιο βαθιά