Κρατάτε ένα ασυνήθιστο βιβλίο. Και δύσκολο, αλλά μόνο για όσους θα δυσκολεύονταν κατά την ανάγνωσή του. Για όλους τους άλλους η μόνη δυσκολία έγκειται σε μια συνολική του περιγραφή και αποτίμηση λόγω της ανομοιότητας των συστατικών του. Ήδη πριν από είκοσι και πλέον χρόνια, όταν πρωτοκυκλοφόρησε με τον ίδιο τίτλο το ένα τρίτο περίπου αυτής της εμπλουτισμένης επανέκδοσης, το περιοδικό Πάλι αναγκάστηκε να καταφύγει με αξιέπαινη αυτοσυνέπεια στην ακόλουθη παρουσίαση:

Ένα βιβλίο συνταρακτικών αποκαλύψεων. Οι Κινέζοι προτείνουν το κόκκινο σαν σήμα εκκινήσεως. Η σοβιετική τροχαία και οι τροχαίες της Δύσεως διατηρούν το χρώμα της ελπίδας. Οι λυχνίες κυκλοφορίας εισάγονται στην Ελλάδα από τη Δ. Γερμανία. Στο κέντρο των Αθηνών, ένας μυστηριώδης άνθρωπος διασχίζει το δρόμο «με κόκκινο φως». Λίγο πιο πέρα, ένας αθώος οδηγείται «ενώπιον πολυβολητού». Ποιες σκοτεινές δυνάμεις, ποια ανομολόγητα συμφέροντα κρύβονται άραγε πίσω απ? όλα αυτά; Ιδού μερικά από τα χρησιμοποιηθέντα ψηφία: ψ δ m ζ π γ λ.