Ο Ιπποκράτης ήταν έφηβος μαθητευόμενος στο Ασκληπιείο της Κω, όπου Πρωθιερέας ήταν ο πατέρας του, προετοιμάζοντας τον Ιπποκράτη να αναλάβει στο μέλλον την ίδια θέση. Αλλά ο Ιπποκράτης για κάποιο λόγο, που δεν υπάρχει στα αρχαία κείμενα, έφυγε από την Κω και ταξίδεψε σε διάφορα μέρη της Βαλκανικής Χερσονήσου, όπως αποκαλύπτεται στα συγγράμματα της Ιπποκρατικής Συλλογής. Στη Θάσο πήγε αρχικά, για συγκεκριμένους λόγους, ένας από τους οποίους ήταν να υπηρετήσει νοσούντες.

Σε αυτό το νησί, οι επιπλέον εμπειρικές γνώσεις που απέκτησε, τον οδήγησαν στη ριζική αλλαγή αντίληψης της ασθένειας και της περίθαλψης νοσούντων, γεγονός που τον ανέδειξε ως θεμελιωτή της κλασικής επίσημης δυτικής ιατρικής.

Επιπλέον θεμελίωσε την ιατρική δεοντολογία, ανατρέποντας την τότε υπάρχουσα, βασιζόμενος σε παλαιότερες μυθολογικές αρχές και δίνοντας έμφαση στην περίθαλψη και στη σωστή συμπεριφορά του θεράποντος, ώστε να βοηθάται κάθε πάσχον άτομο περισσότερο, γρηγορότερα και αποτελεσματικά.