Η μελέτη της αρχαίας ελληνικής θρησκείας αποκαλύπτει τελετουργίες, αξίες και την κοσμοθεωρία ενός από τους πολιτισμούς με τη μεγαλύτερη επιρροή στην Ιστορία. Η κατανόησή τους φωτίζει τις ρίζες του δυτικού πολιτισμού.
Από την άλλη, ο Νεοπλατωνισμός, πρωτότυπη σύνθεση πλατωνικής μεταφυσικής και αριστοτελικού ορθολογισμού, με έμφαση στον ρόλο των συμβόλων, των τελετών και της μυθολογικής αφήγησης, επηρέασε σημαντικά την πρώιμη χριστιανική σκέψη και αυτό αναδεικνύει τον ρόλο του στις θεολογικές σπουδές και τη θρησκευτική ιστορία.

Ένα βιβλίο, λοιπόν, για τις σχέσεις αυτών των δύο μεγάλων θρησκευτικών-φιλοσοφικών συστημάτων -το μερίδιο του καθενός αποτελεί επίσης αντικείμενο διεπιστημονικής έρευνας- θα έχει, επίσης, «διεπιστημονική» απήχηση, συμβάλλοντας στη γεφύρωση φαινομενικά αντιτιθέμενων πεδίων, σε μια δημιουργική σύνθεση θρησκείας και φιλοσοφίας, με διττή χρησιμότητα: ακαδημαϊκή φοίτηση και προσωπική εξερεύνηση. Μελετώντας τις αρχαίες πρακτικές, αλλά και το μεταφυσικό βίωμα του Νεοπλατωνισμού, ο σύγχρονος αναγνώστης αποκτά πρόσβαση σε, εναλλακτικά της μηχανιστικής αντίληψης, συστήματα σκέψης, και αυτό αποκτά ιδιαίτερη αξία στον σύγχρονο, πολύπλοκο κόσμο ραγδαίας τεχνολογικής προόδου και πληροφοριών.