Φαίδων: Ο Φαίδων (ή Περί ψυχής), γραμμένος περί το 360 π.Χ., ανήκει στην τετραλογία των διαλόγων του Πλάτωνα που αναφέρονται στη δίκη και την εκτέλεση του Σωκράτη. Μέσα από τη φιλοσοφική συζήτηση του Φαίδωνα με τους πυθαγόρειους Εχεκράτη, Σιμμία και Κέβη, αποκαλύπτεται η πλατωνική θεώρηση για τον θάνατο ως αναγκαία πραγματικότητα, ως σύντροφο της ζωής ισότιμο με τον Έρωτα και, τέλος, ως απελευθέρωση της αθάνατης ψυχής από το φθαρτό υλικό σώμα.

Ιππίας Μείζων: Ο Ιππίας Μείζων, που ανήκει στα νεανικά έργα του Πλάτωνα (γράφτηκε περί το 390 π.Χ.), είναι ένας διάλογος του Σωκράτη με τον σοφιστή και μαθηματικό Ιππία με θέμα τον ορισμό του ωραίου (το καλόν). Η συζήτηση καταλήγει στην απόρριψη των κοινά παραδεκτών αντιλήψεων για το θέμα, χωρίς ωστόσο να καταστεί εφικτή η συμφωνία για έναν θετικό ορισμό, ενώ στην πορεία θίγονται ορισμένα ζητήματα που αργότερα θα αποτελέσουν κομβικά σημεία της πλατωνικής σκέψης, όπως η σχέση του ωραίου με το χρήσιμο και η αναζήτηση της αλήθειας και της έγκυρης γνώσης ως στόχος της ανθρώπινης ύπαρξης.