Τα Ανθρώπινα Τοπία, το σημαντικότερο έργο του Nαζίμ Χικμέτ, παρουσιάζουν μια πρωτοτυπία στα όρια του παραδόξου. Αντίθετα απ΄ ό,τι συμβαίνει συνήθως, πρώτα δημοσιεύθηκαν οι μεταφράσεις τους, γνώρισαν παγκόσμια επιτυχία και πολύ αργότερο, όταν ο ποιητής είχε πια πεθάνει, τα Ανθρώπινα Τοπία είδαν το φως στη γλώσσα που γράφτηκαν. Έτσι, ο Ναζίμ Χικμέτ δεν είδε ποτέ τα Ανθρώπινα Toπία δημοσιευμένα στην πατρίδα του. Στην Αυτοβιογραφία του διακρίνεται η βαθιά αλλά συγκρατημένη του πικρία:
«Τα βιβλία μου έχουν βγει σε τριάντα ή σαράντα γλώσσες, μα είμαι απαγορευμένος στην Τουρκία, στη γλώσσα μου.»