ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΣ ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ

Σύμφωνα μ΄ έναν καινούργιο χρησμό, δεν υπάρχει εναλλακτική/There Is No Alternative. Παραλία Αυλίδας. Το τοπίο μοιάζει εχθρικό, παντού σημάδια εκμετάλλευσης. Ένα τεράστιο βιομηχανικό συγκρότημα δεσπόζει στο βλέμμα, το εργοστάσιο των Τσιμέντων Χαλκίδας. Μια γυναίκα βαδίζει στην ακροθαλασσιά. Ένας άντρας την πλησιάζει για να της ζητήσει φωτιά. Εκείνη παραμιλά, συνομιλεί με φαντάσματα.

Σύμφωνα με τον μύθο εδώ έπρεπε να θυσιαστεί η νεαρή Ιφιγένεια για να σηκωθεί ούριος άνεμος και να ξεκινήσουν τα καράβια για την Τροία. Μέχρι εδώ καλά. Αλλά η Αυλίδα; Αυτή γιατί θυσιάστηκε; Πώς να κατοικηθεί τώρα η γη αυτή; Ένας πολυφωνικός μονόλογος ξεδιπλώνεται στον ρυθμό των κυμάτων που πάνε κι έρχονται σαν αργαλειός που υφαίνει με τον άνεμο στέλνοντας ένα μήνυμα: Βία, αλληλεγγύη, στοργή.