Οι τέσσερις νουβέλες που περιέχονται σε αυτό το βιβλίο όχι μόνο κεντρίζουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την πρώτη στιγμή, αλλά στην κυριολεξία ξαφνιάζουν με τη λυρικότητά τους και τη δύναμη των εικόνων που περιγράφουν. Παρόλο που έχουν γραφεί στις αρχές και στα μέσα του 20ού αιώνα, η πρώτη μάλιστα προεπαναστατικά (1911), οι νουβέλες αυτές περιγράφουν εικόνες και αναδεικνύουν καταστάσεις που μόνο ξένες δεν είναι στον Έλληνα αναγνώστη. Αντίθετα του είναι πολύ οικείες και θα μπορούσαν να αναφέρονται και σε άλλες περιοχές στις οποίες άνθησε ο απόδημος Ελληνισμός κατά τη διαδρομή της πολυτάραχης ιστορίας του.

Το χιούμορ, η συγκίνηση, η ταύτιση του αναγνώστη με κάποιους από τους ήρωες ή η αναγνώριση οικείων χαρακτήρων στα πρόσωπά τους, η αίσθηση του αναγνώστη ότι οι περιπέτειες των ηρώων του βιβλίου αποτελούν γνώριμες σε αυτόν καταστάσεις, αλλά και η τόλμη, η ευρηματικότητα, καθώς και όλα τα προτερήματα και μειονεκτήματα της φυλής μας, που αποτελούν στοιχεία των κειμένων που περιέχονται στο βιβλίο αυτό, αναδεικνύονται με δεξιοτεχνία από τους συγγραφείς των κειμένων. Ένα πνεύμα κατανόησης και αρμονικής συμβίωσης μεταξύ διαφορετικών λαών και πολιτισμών διέπει την αφήγηση, τόσο επίκαιρο και για την εποχή μας, ώστε τα κείμενα αυτά να ξαφνιάζουν με τη διαχρονικότητά τους.