Παραίσθηση

Τις νύχτες αυτές, που μονάχος στο δωμάτιο κείτομαι,
η επιθυμία να γράψω επανέρχεται.

Σκεπτόμενος, σχεδόν έτοιμος να ξεθάψω μια εφηβική ανάμνηση,
η ματιά μου καρφώθηκε παρατεταμένα στην ντουζιέρα.
Και ξαφνικά εμπρός μου ζωντάνεψες.
Να στέκεσαι ολότελα γυμνός σαν αρχαίος ανδριάντας.
Το νερό να τρέχει, όλο και περισσότερο να ζεσταίνει.
Η διαύγεια του καθρέφτη να υποχωρεί
και το σφριγηλό σου σώμα να ιδρώνει.

Μου χαμογελάς.
Μα το μειδίαμά σου αυτό με προϊδεάζει για τα παρεπόμενα.
Το βλέμμα μου τρέπω αμέσως αλλού -στην κουζίνα-.
Εκεί που όταν μαγείρευα ερχόσουν πάντα πρόθυμος να... όχι!
Το κεφάλι γυρνώ γρήγορα προς την πλευρά του κρεβατιού.
Το κ ρ ε β ά τ ι. Εκεί που άλλοτε...
Καλύτερα απόψε να μην γράψω τίποτα.