Μια εικόνα που φανερώνεται μέσα από ένα ομιχλώδες παρελθόν, έτσι και η σκιά της γυναίκας αυτής άστραψε σαν πυγολαμπίδα στο σκοτεινό μέρος της ψυχής του, εκεί που κάποτε υπήρχε άπλετο φως... βιαίως όμως η λυχνία έσβησε και μετατράπηκε σε τέχνη που η ψυχή έγνεψε στο θλιβερό αδράχτι της μοίρας, μετατρέποντας το άραχνο... σε χρυσοκεντημένο έργο τέχνης.
Αυτός μπορεί να είναι και ο ορισμός του καλλιτέχνη. Αυτά τα συναισθήματα ένιωσε ο μεγάλος δημιουργός παραγγέλνοντας ένα διπλό κονιάκ να σιγοντάρει την φωτιά που άναψε μέσα του.
Αρκετά χρόνια πριν ένας ταλαντούχος νέος, ο Θεόφιλος συναντά το πεπρωμένο του στη γέφυρα της Βενετίας τα πράσινα μάτια της Σοφίας, φάρος στην καλλιτεχνική του πορεία, τα φιλιά της απάνθισμα της άνοιξης, ο μεγάλος έρωτας σφραγίζεται γρήγορα με δαχτυλίδι αρραβώνων και τότε αλλάζουν όλα.