Η ποιητική συλλογή Ποτέ λησμονημένοι της Βίκυς Πρασίνου περιλαμβάνει 57 αρχαιόθεμα ποιήματα που αναφέρονται σε 26 μυθολογικά πρόσωπα. Με την αξιοποίηση άλλοτε του έμμετρου, άλλοτε του ελεύθερου στίχου, γίνεται απόπειρα ψυχογράφησης των ηρώων, ανίχνευσης των απόκρυφων σκέψεών τους και αναπαράστασης των συναισθηματικών τους συγκρούσεων. Έτσι, φωτίζονται σκοτεινές πλευρές του ψυχισμού τους και το κληρονομηθέν γραμματειακό υλικό αποκτά τις προεκτάσεις που μπορεί να δώσει η γονιμοποιός δύναμη του Μύθου.

Πρωταγωνιστής των ποιημάτων είναι ο Ανθρωπος και τα ίχνη που εκείνος αφήνει μέσα στον Χρόνο. Ίχνη που, με το πέρασμά τους, βοηθούν τον αναγνώστη κάθε εποχής να προσεγγίσει τα προβλήματα του καιρού του, κυρίως όμως υπαγορεύουν τη λειτουργία της Μνήμης ως υπέρτατη πράξη ευθύνης.